Goodarz Mavandadi

درگذشت اشو زرتتشت

شب چله- يلدا

سده

زايش اشو زرتشت

نوروز

اردیبهشتگان و پاکی در کلامش فر و غ ا یز د ی ا ند ر پیا مش

اشا، کز هر حروفش گوهری زاد همان هنجار هستیست در مرامش

اشا وهیشتا با شد نا می د یگر فزون ا ز ا ین بود پیغامی دیگر

همه عشق اهورایي در این نام فرا تر گر نهی تو گا می د یگر

د ر ستی مهر با نی ر و شنا یي در این امشا سپند با شد ا شا يي

با مید بز ر گ د ا نا ی د ا د ا ر که یا بیم از بدی ها ما ر ها یي

همه پاکی و هم راستی و هم نو ر دروغ و تیر گی گر د د همه دور

هما ا ر د یبهشت را ه ا شا ييست همه بهدین شویم با هم همآزور

جشن اردیبهشت‌گان فرخنده با دا لبا ن همد لا ن پر‌ خند ه با د ا

به کوشش د ر ر ه پا ک ا شا يي به ذهن و هم دلتان زنده باد ا

به خـورداد روز و خورداد ماهِ زرتشت نمـوده بر کـژیها و بدی پشت

در جـهانِ مـادی بـاشـد مـظهرِ آب زینـت بخش نمادینهی زرتشت

مـوکل بـاشد امـشاسپندی ایـن روز به نیرویش توان هر دژمتـی کشت

هـمازور آدمـی هـمیـار در ایـن مـاه رسایـی مـیپذیرد همچو زرتشت

رسـایـی در درونـش شـعـله افـروز فروزان شعله ها را کی توان کشت

وجـودِ آدمـی کـم کـم شــود پـاک بپـاکی مـیشود همـسویِ زرتـشت

روانـه هـر کسـی بـر رود و چـشمه گلِ نیـلوفر و یـاس تویِ هر مشت

نمایند پیشکشی بر خویش و دوستان در هئوروتات روزِ وستـایی زرتشت

نـیـایـشها نـمـایـنـد بــر اهــورا اهورایـی آیئـن را نی توان کشت

بـه چـهارم روزِ خـورداد ماهِ خورشید خوردادگان است که ماندهست پشت در پشت

خـجـسـتـه بـادا بـر ایـرانـی پـاک چنـین جشـنی به یاد و نامِ زرتشت

یاد بـاد آن روزگـاران، یـادِ آن یـارانِ خـوب

یاد بـادا روز بـاران، یـادِ روزگـارانِ خـوب

یاد از آن بادایزد و نـخ را بـه بـاد بسـپردنها

امردادگان خجسته باد-گودرز ماوندی-امرداد ماه 1388

به روز مهر همه با هم يگانـه محبت را بجوييد عاشقانـــه

نماييد پيشه خود صادقانه به هر جا و مكاني مهــرباني

بيابيد مهرباني را نشــانه به مثل گوهري ناياب و نادر

بگو اين دل تورا هست آشيانه به روز مهر تو پيوندي دگر بند

چه زيبا روزي باشد عارفانه محبت را بـه مـاه مهـر درآمـيز

چه خوش باشد در اين روزگرامي محبت پيشـه سازي بيكرانه تو با اين شيوه مهر و محبت بخوشبختي رسي در اين زمانــه

دمادم كن تو مهرت را فزونـتر مکن امروز و فردا را بهـــانه

هميشه رهروي در راه مهر باش كه مهر خود ره نمايد ايــزدانــه

بروز مهر و ماه مهر دگر بار بپا گرديده جشني شــادمــانــه

برشما این جشن مهرگان خجسته بـا پیـمانی كه بسـتيد جاودانــه

آبان روز است و آبان ماه و آبانگانِ زیبا هم آبی آسمان است و هم آبی آبِ دریا

نمادی باشد هرجا آناهید بانویِ آب ها ز فَرَش، آب ها جاری شده اندر کران ها

آناهیتا نگهبان است همه آبان و باران که هرگز نگسلد پیمانِ نیـکِ آبیاران

بُود اندر سخن زیبائی رو ، بانوئی زیـبا اهوراکیش و باشد پُر زحگمت ،بس توانا

بسی مهرش به آبها و به باران هم روان است زیـبا مهری که اندر آن دلِ پاک و جوان است

رویاند سرزمین ها را بـه بارانـی بـه هر سـال بیش از اسطوره ها باشد، درونش پُر به هر حال

آنـاهید اسـت نمادِ هـم گـیاه و آب و بـاران نگهبان است همه گوسفند و نهر و سبزه زاران

فـرشته ای پُر از برکات ، بحـکم پـاک یـزدان نمایان است نمادش در زمیـنِ خوبِ دهـقان

چـو اندر روزِ آبـان نـم نـمی، بـارد ز بـاران مردان را ویژه ای روز است و روزِ نیـکِ یـاران

به شادی تن به آب سایند همه مردان بهر سو ز شـور و شوقِ آبان گردِ هم آیـند چـو آن "زو"

اگـر بـاران نـبـارد انـدر آبـان روزِ زیـبـا نـمادین روزِ زن باشد که شویند تن بـآب ها

بـه پاکی انـدر آب آیـند و یـزدان را ستایـش کـه تر سالی و مال افزون و مردم را آسایـش

خجسته بـادا آبانگان به هر بـهدین پیشاپـیش بـه پا داریم زیبا جشن ها به نیکوئی بیش از پیش

با خجسته بادِ ویژه بمناسبت جشن آبانگان به همه بهدینان

زو= پسر تهماسب که دستور داد نهرها و کاریزها را لایروبی کنند.

* آش دانگو= آش هفت دانه (عدس، ماش،نخود،گندم،باقلا، و.........)

"وهمنگان خجسته" (روز پدر فرخنده) - گودرز ماوندی- بهمن ماه 1387

سپندارمزد نشانی از زمـین اسـت پنـجمیـن روز ازیـن مـاه بهیـن اسـت

یکی از ششامشاسپـندان ویـژه چهارمین امشاسپند ازین دین بهین است

نمادش هست سپند بیدشک زیـبا که زیبا رنگ و بـویش ایـنچنـین اسـت

زنِ خوب ، نمادی هست ازین روز که هم پارسـا و هـم پـاک و بهیـن است

سـپنـدارمـزد بـود گهـواره گیـتی سـخـن از مـادر و زن و زمـیـن اسـت

سپندارمزد و جشـن مَـرد گـیران بــرای دخــتـران از بـهــتریـن اسـت

چنین روزی دگر نامش مُزد گیران بـرای هــر زنـی زیـبـا تـریـن اسـت

سپنـدارمزد و روز مـهربـانیسـت روز دوسـتـی و عشـقی آتـشـین است

ارمـغـانی پیشکشِ هم مـادر و زن دراین روز که براشان بـهتـریـن اسـت

جشن اسپنـدگان فـرخنـده بـادا به هر آن کس که از پـارسـاتریـن است

به هر زن باد سپندارمزد خجـسته به هم آن کـس که دوسـتارِ زمیـن است

سده ،جشن بزرگ این دیـار اسـت دیـاری کـه سـپندینـش شـرار اسـت

شرارش ذرهای از سد هـزار اسـت کمینه تاریخـش بیــش از هـزار اسـت

کهن جشنی که شورش آشکار است زیبا جشـنی کـه زیبـش بیشـمار اسـت

شکوه و شوکتش تا بر قـرار اسـت زنـور و گرمیـش، اکمـن بـه فـرار سـت

زمانش سرد ترین در روزگار اسـت چهار روز و پیش و پسینش چارو چار است

فـروزان آتشش در هر کنـار اسـت زمهـرش، اهـریمـنوش بـی قـرار اسـت

فروغیست ایزدی و جشن نار اسـت نـمـادی از نـمـادیـن خـوب یـار اسـت

نشان و پیشدرآمـد از بهـار اسـت همی گـرمـی و مـهـرش پایـدار اسـت

خجسته بر همه دوستان و یار اسـت چنین جشنی که نیـک پیـکِ بـهار اسـت

جشن سده ،جشن نور و گرمی و مهر بر ایرانی مهربانان خجسته باد.

چاروچار=چهار روز پیش از جشن سده و چهار روز پس از آن را که سردترین روز سال بود میگفتند.

بپايان آمـد ايـن روزهـاي پائيز را روي توهست روزي دل انگيز

از اين پس روزها كم كم بلند است پلـيدي ها و تاريكي بـبند است شبي كه هم سياه و هم دراز است

شب چله پراز راز و نیـازاسـت

شب ديگـر زمـانش كـوتـه گـردد بـروزهـايش زمان افـزوده گـردد

شب تاريـك و ظلمانی و هـم ســرد ميرسه درد خوش آن روزي كه پايان

چـو آيـد آخـريـن شبهـاي پائـيز بدل آبستن است روزي دل انگـيز شب يلدا كه زاد است در وجودش

آغازین روز مهر و نور و گرما بر گرم دلان ایرانی فرخنده باد. گودرز ماوندی

بر و ز خیر و اندر ما ه د ی ما ه فغان از آ ن زمانه و دو صد آ ه

دو صد نفرین بآ ن تور بر ا تو ر که زد خنجر بآن دل های پر نور

زراتشت را بخون افکند در آن خاک دو صد نفرین بآن دلهای نا پاک

ز ر ا تشت حکیم از بین ما بر د همه دل ها پریشان گشت و افسرد

نگون باد بخت آ ن کاو ی و کرپان نمودندش نگون این بخت ایران

و لیکن از سه نیک پاک زرتشت جهان خرم شد و هر بدی را کشت

همه شادی و دین و دانش و شور بر و ن آ مد ز گاتا ها ی و خشو ر.